germaniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

germaniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) żart. Niemiec
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ziutek strzelił germańcowi między oczy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Niemiec; pogard. adolf, szkop, szwab, fryc, helmut, niemiaszek, przest. niemczura
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Germania ż, Germanin mos, Germanka ż
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Germania + -ec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: