februarius

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Februarius

februarius (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) należący do miesiąca pokuty[1]
(1.2) lutowy
odmiana:
(1) februari|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Februa n, Februarius m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Februa < łac. februum; źródłosłów dla alb. fror, alb. fruer, ang. February, arab. فبراير, arag. febrero, arumuński flivar, arumuński Flivar, arumuński Flivaru, arumuński flivrar, ast. febreru, ceb. Pebrero, dalmatyński februar, est. veebruar, estrem. hebreru, franc. février, franko-prowansalski fevriér, friu. Fevrâr, galic. febreiro, gr. Φεβρουάριος, hiszp. hebrero, hiszp. febrero, hol. februari, ilokano febrero, irl. Feabhra, katal. febrer, korsykański ferraghju, korsykański farraghju, korsykański frivaghju, ladino fevrero, ladyń. fauré, ladyń. firé, liguryjski frevâ, lomb. febrar, luksemburski Februar, łot. februāris, miran. Febreiro, neap. frevaro, niem. Februar, niem. Feber, norm. février, norm. Févri, n.gr. Φλεβάρης, n.gr. Φεβρουάριος, orm. փետրվար, piemoncki fërvé, port. fevereiro, prow. febrièr, prow. febrier, prow. heurèr, romansz favrer, romansz fevrer, rum. făurar, rum. februarie, sardyński fiàrzu, sardyński freàrgiu, st.franc. fevrier, st.irl. febra, st.irl. febrae, st.orm. փեբրուարիոս, st.orm. փետրուար, st.orm. փետրվար, sycyl. frivaru, szkoc. Februar, średnioang. Februarie, średnioang. februari, średnioang. februare, tagal. Pebrero, waloński fevrî, wenec. febraro, wł. febbraio
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 255.