februarius

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Februarius

februarius (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) należący do miesiąca pokuty[1]
(1.2) lutowy
odmiana:
(1) februari|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Februa n, Februarius m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Februa < łac. februum; źródłosłów dla alb. fror, alb. fruer, ang. February, arab. فبراير, arag. febrero, arumuński flivar, arumuński Flivar, arumuński Flivaru, arumuński flivrar, ast. febreru, cebuano Pebrero, dalmatyński februar, est. veebruar, estremadurski hebreru, franc. février, franko-prowansalski fevriér, friu. Fevrâr, galic. febreiro, gr. Φεβρουάριος, hiszp. hebrero, hiszp. febrero, hol. februari, ilokano febrero, irl. Feabhra, katal. febrer, korsykański ferraghju, korsykański farraghju, korsykański frivaghju, ladino fevrero, ladyń. fauré, ladyń. firé, liguryjski frevâ, lomb. febrar, luksemburski Februar, łot. februāris, mirandyjski Febreiro, neapolitański frevaro, niem. Februar, niem. Feber, normandzki février, normandzki Févri, n.gr. Φλεβάρης, n.gr. Φεβρουάριος, orm. փետրվար, piemoncki fërvé, port. fevereiro, prow. febrièr, prow. febrier, prow. heurèr, romansz favrer, romansz fevrer, rum. făurar, rum. februarie, sardyński fiàrzu, sardyński freàrgiu, st.franc. fevrier, st.irl. febra, st.irl. febrae, staroormiański փեբրուարիոս, staroormiański փետրուար, staroormiański փետրվար, sycyl. frivaru, szkocki Februar, średnioang. Februarie, średnioang. februari, średnioang. februare, tagalski Pebrero, waloński fevrî, wenecki febraro, wł. febbraio
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 255, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.