estro

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

estro (esperanto)[edytuj]

morfologia:
estro
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dowódca, naczelnik, zwierzchnik, przełożony, szef
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mi restas tie ĉi laŭ la ordono de mia estro.[1]Zostałem tutaj zgodnie z rozkazem mojego przełożonego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ĉefo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) domestro, ekleziestro, imperiestro, lernejestro, policestro, ŝipestro, ŝtatestro, urbestro
holonimy:
(1.1) estraro
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. estraro
czas. estri
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Ekzercaro § 26 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.

estro (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈeș.tro]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książk. natchnienie, wena, inspiracja
(1.2) zool. ruja, cieczka
(1.3) ent. bąk
odmiana:
(1) lm estros
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inspiración
(1.2) celo
(1.3) moscardón
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. estral
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. oestrus < gr. οἶστροςbąk
uwagi:
źródła: