erupcja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

erupcja (język polski)[edytuj]

erupcja (1.1)
erupcja (1.2)
wymowa:
IPA[ɛˈrupʦ̑ʲja], AS[erupcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. wybuch wulkanu; zob. też erupcja w Wikipedii
(1.2) astr. wybuch gazu na Słońcu
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Niespodziewana erupcja wulkanu spowodowała śmierć wielu ludzi.
(1.2) Ostatnie obserwacje naukowców mogą pomóc lepiej zrozumieć erupcje słoneczne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) erupcja podmorska / wulkaniczna • erupcja wulkanu
(1.2) erupcja słoneczna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wybuch
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ruptura ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Jan Zygmunt Jakubowski, Literatura polska okresu Młodej Polski, WSiP, Warszawa 1963, s. 43.