ekstradycja
ekstradycja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ekstradycja ekstradycje dopełniacz ekstradycji ekstradycji / przest. ekstradycyj celownik ekstradycji ekstradycjom biernik ekstradycję ekstradycje narzędnik ekstradycją ekstradycjami miejscownik ekstradycji ekstradycjach wołacz ekstradycjo ekstradycje
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ekstradycja przestępcy • wniosek o ekstradycję
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) deportacja
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ekstradować ndk.
- przym. ekstradycyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. extradition[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) extradition
- baskijski: (1.1) estradizio
- białoruski: (1.1) экстрадыцыя ż
- bułgarski: (1.1) екстрадиция ż
- francuski: (1.1) extradition
- hiszpański: (1.1) extradición ż
- nowogrecki: (1.1) έκδοση ż
- rosyjski: (1.1) экстрадиция ż
- źródła:
- ↑
Hasło „ekstradycja” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
