dziegciarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziegciarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈʥ̑ɛ̇cʨ̑aʃ], AS[ʒ́ėḱćaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.wygł.podw. art.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. rzem. człowiek zajmujący się wyrobem dziegciu, często też rozwożeniem go po wsiach oraz sprzedażą[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. śl. dziechcioł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziegieć m
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziegieć + -arz
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło dziegciarz w: Akademia Umiejętności, Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, Kraków, 1913.