dyptyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dyptyk (język polski)[edytuj]

dyptyk (1.3)
dyptyk (1.3)
wymowa:
IPA[ˈdɨptɨk], AS[dyptyk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
(1.2) lit. dwuczęściowe, połączone tematycznie dzieło, utwór literacki lub filmowy
(1.3) szt. dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba
(1.4) hist. w starożytności dwie tabliczki połączone zawiasami, zamykające się jak książka[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dyptych
(1.2) dyptych
(1.3) dyptych
(1.4) dyptych
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyptych
przym. dyptykowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. diptyque, p.łac. diptychum < gr. δίπτυχονzłożony we dwoje[2]
uwagi:
zobacz też: dyptyktryptykpentaptykpoliptyk
zob. też dyptyk w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dyptyk w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło dyptyk, dyptych w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.