cióngnóć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cióngnóć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) reg. śl.[1] ciągnąć

czasownik nieprzechodni niedokonany

(2.1) reg. śl.[1] wiać (o przeciągu)
(2.2) reg. śl.[1] zmiatać
odmiana:
przykłady:
(2.1) Zamknij to okno, bo tu cióngnie[1].
(2.2) Cióng tu stela, bo ci kopnym do hader![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Śląsk Cieszyński[1]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ciągnąć
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wiać
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zmiatać
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.