Przejdź do zawartości

stela

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: Stela • Stella • stella • stèła • stéła • stēla • śteła • śtełła

stela (język polski)

[edytuj]
stele (1.1) na cmentarzu żydowskim
asyryjskie stele (1.2)
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. pionowo ustawiona płyta nagrobna[1]; zob. też stela w Wikipedii
(1.2) archeol. szt. w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca wyjątkową okoliczność lub wydarzenia[2]
(1.3) bot. środkowa część korzeni i łodyg[1]

zaimek

(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński), gw. (Białystok) stąd[3][4]
(2.2) daw. gw. stamtąd, stąd[5]
odmiana:
(1.1-3)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikstelastele
dopełniaczstelisteli, stel
celownikstelistelom
biernikstelęstele
narzędniksteląstelami
miejscownikstelistelach
wołaczstelostele
przykłady:
(1.1) Na cmentarzu zastałam zniszczony nagrobek: wazon był rozbity, a stela przewrócona.
(1.2) Rodzajem dekoracyjnych stel asyryjskich były też przejęte od Hetytów wapienne ortostaty zdobione ornamentami.
(2.1) Cióng tu stela, bo ci kopnym do hader![3]
(2.2) Uciecemé na Węgry, to nas i hań stela za piéniądze dostanom[6].
(2.2) Ino wybijał pięściami a krzyczał: „Wykurzę ja tych szczurów stela!… Przyjechały na wozach, a będą uciekać piechotą!…”[7]
składnia:
(2.1) z + tela
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pomnik nagrobny, nagrobek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) płyta
(1.2) pomnik
hiponimy:
(1.1) macewa, naiskos
(1.2) huwasi, kudurru
holonimy:
(1.1) grób
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(2.1-2) zaim. dotela
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. stela < gr. στήλη (stḗlē)[1] → słup, kolumna
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: stąd
źródła:
  1. 1 2 3 Hasło „stela” w: Słownik wyrazów obcych, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-11487-8.
  2. ↑ Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki, Mały słownik terminów plastycznych, Wiedza Powszechna, Warszawa 1993, ISBN 83-214-0590-8, s. 284.
  3. 1 2 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  4. ↑ Wiktor Mikołajczyk, Z gwary augustowskiej, zapisał Jan Petr, „Poradnik Językowy” nr 1/1955, s. 73.
  5. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI: S-Ś, Warszawa 1900–1927, s. 414.
  6. ↑ Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Maryna z Hrubego, cz. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910.
  7. ↑ Bolesław Prus, Placówka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1956, s. 137.

stela (język łaciński)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stela, słup[1]
(1.2) kamień nagrobny, nagrobek
odmiana:
(1) stēl|a, ~ae (deklinacja I)
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikstēlastēlae
dopełniaczstēlaestēlārum
celownikstēlaestēlīs
biernikstēlamstēlās
ablatywstēlāstēlīs
wołaczstēlastēlae
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. στήλη (stḗlē) → słup, kolumna; źródłosłów dla ang. stela, pol. stela, wł. stele
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Słownik łacińsko-polski, tomy I-V, praca zbiorowa pod red. Mariana Plezi, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1959-1979, ISBN 8301009241.

stela (język staronordyjski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) kraść
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz staronordyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=stela&oldid=8747451”