bambetle

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bambetle (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bãmˈbɛtlɛ], AS[bãmbetle], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) rzeczy osobiste
(1.2) starocie
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rzeczy, manatki, manele, klamoty
(1.2) graty, rupiecie, starzyzna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. באַנק + בעט < niem. Bank + Bettławka do spania[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 30.