asyndeton

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

asyndeton (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌasɨ̃nˈdɛtɔ̃n], AS[asỹndetõn], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na łączeniu wyrazów bez spójnika; zob. też asyndeton w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) polisyndeton
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. asyndetyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. asynthetos[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Podręczny słownik terminów literackich, wyd. Open, Warszawa 1999, s. 31.

asyndeton (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. asyndeton
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) polysendeton
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

asyndeton (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) liter. asyndeton[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. asyndetický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło asyndeton w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.