Przejdź do zawartości

agitacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

agitacja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌaɟiˈtat͡sʲja], AS: [aǵitacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.,
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii; zob. też agitacja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Najbardziej aktywni działacze stanu trzeciego zwoływali zebrania, rozpowszechniali materiały propagandowe i prowadzili czynną agitację przedwyborczą[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) agitowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. agitacyjność ż, agitator mos, agitatorka ż, agitatorskość ż, agitatorstwo n, agitka ż, agitowanie n, rozagitowanie n, rozagitowywanie n, zaagitowanie n
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „agitacja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.