abrogacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abrogacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja], AS[abrogacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob., wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: ab•ro•ga•cja[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abrogowanie n
czas. abrogować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abrogatio[2]
źródłosłów dla ros. аброгация[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło abrogacja w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 2, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło abrogacja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, s. 1, Kraków, Universitas, 2006, ISBN 83-242-0736-8.