Tau

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tautaʻutàutäü

Tau (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[taʊ̯], lm IPA[taʊ̯s] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rosa

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) lina
(2.2) tau
odmiana:
(1.1) lp der Tau, Tau(e)s, Tau, Tau; blm
(2.1) lp das Tau, Tau(e)s, Tau, Tau; lm Taue, Taue, Tauen, Taue
(2.2) lp das Tau, Tau(s), Tau, Tau; lm Taus, Taus, Taus, Taus
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. tauen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tau (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
Taoj
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) astr. Gołąb[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.