tauen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tauen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈtaʊ̯ən/
podział przy przenoszeniu wyrazu: tau•en
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) meteorol. roztapiać (się), topić (się)
(1.2) ciągnąć na linie, holować
odmiana:
(1.1-2)[1] tau|en (taut), taute, getaut (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) es taut
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Tau m/n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: tauenabtauenantauenauftauenwegtauen
źródła:
  1. Wiktionary.de, tauen (Konjugation), 2015