Karolinka

Karolinka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkarɔˈlʲĩŋka], AS: [karolʹĩŋka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) zdrobn. od: Karolina

(1.2) mieszkanka Karoliny Południowej

(1.3) mieszkanka Karoliny Północnej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Karolinka	Karolinki
dopełniacz	Karolinki	Karolinek
celownik	Karolince	Karolinkom
biernik	Karolinkę	Karolinki
narzędnik	Karolinką	Karolinkami
miejscownik	Karolince	Karolinkach
wołacz	Karolinko	Karolinki

przykłady:

(1.1) Poszła Karolinka do Gogolina, / A Karliczek za nią, jak za piękną Panią / Z flaszeczką wina.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Karolina ż, Karol mos, Karolek mos, Karolińczyk mos

zdrobn. Karolcia ż

przym. karoliński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Каралінка ż

źródła:

Karolinka (język czeski)

Znak Karolinky (1.1)

Karolinka (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) miasto w Czechach, w kraju zlińskim

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Karolinka
dopełniacz	Karolinky
celownik	Karolince
biernik	Karolinku
wołacz	Karolinko
miejscownik	Karolince
narzędnik	Karolinkou

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Karolinčan m, Karolinčanka ż

przym. karolinský

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: