Hauptstadt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hauptstadt (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈhaʊptʃtat/ lm /ˈhaʊptstɛtə/ wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stolica
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Warschau wurde 1596 (= fünfzehnhundertsechsundneunzig) zur Hauptstadt Polens.Warszawa stała się w 1596 (= tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym szóstym) roku stolicą Polski.
składnia:
kolokacje:
(1.1) HauptstadtaufgabenHauptstadtausbauHauptstadtbeschlussHauptstadtbewohnerHauptstadtbezirkHauptstadtbonusHauptstadtbüroHauptstadtclubHauptstadtdebatteHauptstadtentscheidungHauptstadtfähigkeitHauptstadtfestHauptstadtfinanzierungHauptstadtflughafenHauptstadtfrageHauptstadtfunktionHauptstadtklubHauptstadtkulturHauptstadtmarketingHauptstadtplanerHauptstadtplanungHauptstadtpolizeiHauptstadtpresseHauptstadtregionHauptstadtrolleHauptstadtsenderHauptstadtstudioHauptstadtumzugHauptstadtvereinHauptstadtvertragHauptstadtwerdungHauptstadtzeitung
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. haupt + Stadt. Wyraz spokrewniony z hol. hoofdstad i afr. hoofstad.
uwagi:
źródła: