Beherrschung

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Beherrschung (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opanowywanie, opanowanie, panowanie, zawładanie, zawładnięcie (np. terytorium)
(1.2) opanowywanie, opanowanie, powstrzymywanie, powstrzymanie, kontrola, trzymanie w ryzach (np. nerwów)
(1.3) opanowywanie, opanowanie, umiejętność, znajomość (np. ortografii)
odmiana:
(1.1-3)[1] blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Naturbeherrschung
(1.2) Selbstbeherrschungdie/seine Beherrschung verlieren
(1.3) Sprachbeherrschung
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Beherrschen n
czas. beherrschen
przym. beherrscht
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: