名词

名词 (język chiński standardowy)

zapis:

uproszcz. 名词, trad. 名詞

wymowa:

pinyin míngcí (ming2ci2); zhuyin ㄇ一ㄥˊㄘˊ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) gram. rzeczownik

(1.2) jęz. termin

odmiana:

przykłady:

(1.1) 哪国语都有名词。(năguóyŭ dŏu yŏu míngcí) → W każdym języku są rzeczowniki.

(1.1) 量词总是与名词搭配使用的。(liàngcí zǒngshì yǔ míngcí dāpèi shǐyòng de) → Klasyfikatory są zawsze używane z spasowanymi rzeczownikami.

(1.2) 在新的书里许多名词都要纠正过来。(zài xīn de shū lǐ xǔduō míngcí dōu yào jiūzhèng guòlái) → W nowej książce należy poprawić wiele terminów.

(1.2) 名词的使用也应统一。(míngcí de shǐyòng yě yīng tǒngyī) → Stosowanie terminów powinno być również spójne.

składnia:

(1.1-2) klasyfikator: 个 (ge); 一个名词 → jeden rzeczownik

kolokacje:

(1.1) 可数名词 → rzeczownik policzalny • 不可数名词 → rzeczownik niepoliczalny • 具体名词 → rzeczownik konkretny • 抽象名词 → rzeczownik abstrakcyjny • 名词短语 / 名词片语 → fraza rzeczownikowa • 名词类别 → klasa rzeczownikowa (=klasa nominalna) • 固有名词 → charakterystyczny rzeczownik (=nazwa własna) • 专有名词 → rzeczownik własny (=nazwa własna) • 普通名词 → rzeczownik pospolity • 集合名词 → rzeczownik zbiorowy • 动名词 → rzeczownik odczasownikowy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) 词类

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

złożenia:

wyrazy pokrewne:

rzecz. 名 • 代名词

czas. 名 • 名词化

klas. 名

związki frazeologiczne:

etymologia:

chiń. 名 + 词 → nazwa + słowo

uwagi:

zobacz też: 名词 • 动词 • 形容词 • 副词 • 量词 • 代词 • 介词 • 数词 • 助词 • 连词 • 感叹词

źródła: