дідусь

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

дідусь (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
dìdusʹ
wymowa:
wymowa ?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pieszcz. dziadziuś, dziadzio, dziadunio
odmiana:
(1.1) lp діду́сь|, D. ~я́, N. ~е́м, W. діду́сю; lm дідус|і; deklinacja II, wzór A2
przykłady:
(1.1) Мій дідусь живе на селі.Mój dziadziuś mieszka na wsi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) бабуся
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. дід m, дідунь m, дідуньо m, дідок m, дідочок m, дідисько m, дідище m, дідуга m, дідуган m, дідо m, дідонько m, дідівство n, дідівщина ż, дідизна ż, дідич m, дідичка ż
czas. дідувати ndk.
przym. дідівський, дідів, дідусів, дідизний
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn. od ukr. дід
uwagi:
źródła: