dziadunio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziadunio (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pieszcz. o dziadku[1]
(1.2) pot. pieszcz. o starszym mężczyźnie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Na ławeczce parkowej usiadł dziadunio z psem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dziadzio, dziadziuś
(1.2) dziadzia, dziadzio, staruszek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziad mos, dziadek mos, dziaduś mos, dziadzia mos, dziadzio mos
przym. dziaduniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziad + -unio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło dziadunio w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, s. 793, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.