βουνό

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

βουνό (język nowogrecki)[edytuj]

βουνό (1.1)
βουνό (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) góra (duże wzniesienie terenu)
(1.2) góra (sterta czegoś)
odmiana:
(1.1-2) N38
przykłady:
(1.1) Ο Μύτικας είναι το ψηλότερο βουνό της ΕλλάδαςMitikas to najwyższa góra w Grecji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) όρος n
antonimy:
(1.1) πεδιάδα
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. αγριόβουνο n, βουνοκορφή ż, βουνοπλαγιά ż, ξεροβούνι n, παγόβουνο n
zdrobn. βουναλάκι n
przym. βουνίσιος
związki frazeologiczne:
η τρέλα δεν πάει στα βουνά → (dosł. szaleństwo nie idzie do góry — więc tylko ludzi mogą poszaleć)
μαθημένα τα βουνά στα χιόνια → (dosł. góry przyzwyczajone do śniegu)
παίρνω τα βουνάopuszczać środowiska i iść gdzieś aby osamotnić lub żyć jako partyzant (dosł. wezmę - idę do góry)
τύχη βουνόwielka szczęść (dosł. szczęść góra)
μόνο βουνό με βουνό δε σμίγει → (dosł. tylko góra z górą nie spotka się)
(όταν) αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό πάει το βουνό στον Μωάμεθnie przyszła góra do Mahometa, Mahomet przyszedł do góry
etymologia:
gr. βουνόςwzgórze, pagórek
uwagi:
źródła: