ŝtono

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ŝtono (esperanto)[edytuj]

ŝtono (1.1)
blankaj ŝtonoj (1.4)
morfologia:
ŝtono
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kamień
(1.2) kamień, anglosaska jednostka masy
(1.3) med. kamień
(1.4) w go kamień
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Sur la tero kuŝas ŝtono.[1]Na ziemi leży kamień.
składnia:
kolokacje:
(1.4) blanka/nigra ŝtono → biały/czarny kamień
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) aerŝtono, juvelŝtono, lazurŝtono, mejloŝtono, tomboŝtono, tombŝtono
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ŝtonego, ŝtoneto, ŝtonejo
przym. ŝtona
czas. ŝtoniĝi, ŝtonumi, senŝtonigi
związki frazeologiczne:
filozofia ŝtonoŝtono de saĝulojŝtono de la ŝagulojeĉ ŝtono verdiĝas, se ĝi longe ne moviĝasgast' en tempo malĝusta estas ŝtono sur brustoguto malgranda, sed ŝtonon ĝi boraskiu regalas per ŝtonoj, tiun oni dankas per bastonojkontraŭ vesto malbona konspiras ĉiu ŝtonoli ne elpensis la filozofian ŝtononmalaperis kiel ŝtono en maronmalsaĝulo ŝtonon ĵetis, dek saĝuloj ĝin ne atingosper unu ŝtono oni du ĵetojn ne farasse Dio ordonos, eĉ ŝton' lakton donossenĉesa guto eĉ ŝtonon traborasŝtono de falpuŝiĝotrafi du celojn per unu ŝtonotrafis falĉilo sur ŝtonon
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Ekzercaro § 6 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.