świadczenie
Wygląd
świadczenie (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ], AS: [śfʹi ̯aṭčẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.• -ni…• i → j ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od świadczyć
- (1.2) urz. zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz
- (1.3) praw. zachowanie się dłużnika zgodne z zobowiązaniem
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świadczenie świadczenia dopełniacz świadczenia świadczeń celownik świadczeniu świadczeniom biernik świadczenie świadczenia narzędnik świadczeniem świadczeniami miejscownik świadczeniu świadczeniach wołacz świadczenie świadczenia
- przykłady:
- (1.2) Konieczne jest uchwalenie Karty Praw Pacjenta, która gwarantowałaby Polakom zakres świadczeń dostępnych w ramach świadczeń publicznych[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) świadczenia emerytalne • świadczenia zdrowotne • świadczenia pieniężne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) benefit, provision of services; (1.3) meeting an obligation
- duński: (1.2) ydelse w
- estoński: (1.3) sooritus
- hiszpański: (1.2) prestación ż; (1.3) contribución ż
- nowogrecki: (1.2) παροχή (parochí) ż
- źródła:
- ↑ Agata Pustułka, mal, Od afery do afery, „Trybuna Śląska”, 2003-05-30, Narodowy Korpus Języka Polskiego.