rogal świętomarciński

rogal świętomarciński (język polski)

rogale świętomarcińskie (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈrɔɡalʲ ˌɕfʲjɛ̃ntɔ̃marʲˈʨ̑ĩj̃sʲci], AS: [rogalʹ śfʹi ̯ẽntõmarʹćĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne • zmięk. międzywyr. zmiękczenie międzywyrazowe • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego

(1.1) rogal z nadzieniem z białego maku, migdałów i orzechów tradycyjnie przygotowywany w Poznaniu i województwie wielkopolskim na świętego Marcina; zob. zobacz też rogal świętomarciński w Wikipedii

odmiana:

(1.1) patrz: rogal, świętomarciński (związek zgody)

przykłady:

(1.1) Na świętego Marcina poznaniacy objadają się rogalami świętomarcińskimi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

źródła:

Tradycja wypieku rogali świętomarcińskich