mortuus

mortuus (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) participium perfecti passivi od: morior

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) zmarły

przymiotnik

(3.1) martwy

odmiana:

(2.1) mortu|us, ~i (deklinacja II)

(3.1) mortuus, mortua, mortuum

przykłady:

(2.1) Similes estis sepulchris dealbatis, quæ (…) intus pleni sunt ossibus mortuorum. → Podobni jesteście do grobów pobielanych, które (…) wewnątrz pełne są kości zmarłych. (Mt 23, 27.)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mors

czas. czasownik morior

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: