zielarz

zielarz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈʑɛlaʃ], AS: [źelaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

(1.2) osoba zażywająca marihuanę

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zielarz	zielarze
dopełniacz	zielarza	zielarzy
celownik	zielarzowi	zielarzom
biernik	zielarza	zielarzy
narzędnik	zielarzem	zielarzami
miejscownik	zielarzu	zielarzach
wołacz	zielarzu	zielarze

przykłady:

(1.1) Zapraszamy na spotkanie z niezwykłym człowiekiem, z archimandrytą o. Gabrielem ze wsi Odrynki nad Narwią (woj. podlaskie), który jest prawosławnym mnichem, zielarzem, budowniczym drewnianej cerkwi i prawosławnej pustelni, duchowym przewodnikiem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) fitoterapeuta

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) uzdrowiciel

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zielarstwo n, ziele n, zielnik m, zioło n

forma żeńska zielarka ż

czas. pozielenieć, zielenić ndk.

przym. zielarski, zielny, zielony, ziołowy

przysł. ziołowo, zielarsko, zielnie, zielono

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. ziele + -arz

uwagi:

(1.1) zobacz też: bioenergoterapeuta • homeopata • kręgarz • znachor

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) herbalist, herborist, przest. herbist (1.2) stoner
• arabski: (1.1) أعشابي m, عشاب m
• bułgarski: (1.1) билкар m
• esperanto: (1.1) herbovendisto
• francuski: (1.1) herboriste m
• hiszpański: (1.1) herbario m, herbolario m
• irlandzki: (1.1) luibhlia m
• rosyjski: (1.1) травник m
• suahili: (1.1) mganga
• ukraiński: (1.1) травник m
• włoski: (1.1) erborista m/ż

źródła: