zaiwanić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaiwanić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌzajiˈvãɲiʨ̑], AS[zai ̯ivãńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. brak)

(1.1) pot. ukraść coś
(1.2) posp. dużo pożyczyć[1]

czasownik dokonany (ndk. zaiwaniać)

(2.1) zrobić coś szybko, z zapałem[1]
(2.2) opowiedzieć coś nieprawdziwego[1]
odmiana:
(1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Zaiwaniłem kumpeli cygara.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaiwanianie n, zaiwanienie n, Iwan m
czas. zaiwaniać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. Иван[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zaiwaniać w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.