zadośćuczynienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zadośćuczynienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌzadɔɕʨ̑uʧ̑ɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ], AS[zadośćučỹńė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: zadośćuczynić[1]
(1.2) książk. moralne lub materialne odszkodowanie[1]
(1.3) przest. przyjęcie pojedynku jako satysfakcji za obrazę lub krzywdę moralną[1]
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) odszkodowanie, rekompensata
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zadośćuczynić dk.
przysł. zadość
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zadośćuczynienie w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.