z tarczą lub na tarczy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

z tarczą lub na tarczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈs‿tarʧ̑ɔ̃w̃ ˈlup na‿ˈtarʧ̑ɨ], AS[s‿tarčõũ̯ lup na‿tarčy], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.asynch. ą przyim. nie tw. syl.zestr. akc.
znaczenia:

fraza przysłówkowa

(1.1) (o pojedynku lub sytuacji odbieranej jako pojedynek) zwyciężyć spektakularnie albo przegrać dotkliwie, bez możliwości innego rozstrzygnięcia
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) z tarczą albo na tarczy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
według Plutarcha, tak spartańskie matki żegnały wyruszających na bitwę; oznaczało to, że Spartanin może wrócić jako zwycięzca (ze swoją bronią) lub martwy (poległych niesiono na tarczy), i nie ma innej możliwości; zob. też wróć z tarczą lub na tarczy na Wikicytatach.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: