wytrzymać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wytrzymać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈṭʃɨ̃maʨ̑], AS[vyṭšmać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) pozostać w pewnym trudnym, uciążliwym stanie
(1.2) zmuszać kogoś do czekania na coś (np. decyzję lub siebie)
odmiana:
(1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obstawać, trwać, wytrwać, przecierpieć, przetrwać, przetrzymać, pot. przeżyć, ścierpieć, wytrwać, znieść, przest. zdzierżyć[1]; gw. (Śląsk Cieszyński) obstoć, wydzierżeć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. wytrzymały
rzecz. wytrzymałość ż, wytrzymanie n
czas. wytrzymywać, trzymać
związki frazeologiczne:
czasem luty się zlituje, że człek niby wiosnę czuje; ale czasem tak się zżyma, że człek prawie nie wytrzymadobrego człowiek nie wytrzyma, a złe musi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: