wszechobecny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wszechobecny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) obecny wszędzie, występujący wszędzie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Obsesję zachowania tajemnicy wyrażały wszechobecne ostrzeżeniazakaz fotografowania”, umieszczane najczęściej na stacjach kolejowych, także tych najmniejszych[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wszechobecność f
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wszech- + obecny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.