wieko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wieko (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲjɛkɔ], AS[vʹi ̯eko], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wierzchnia część skrzyni, trumny lub walizki stanowiąca jej zamknięcie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) wieko + D. 
kolokacje:
(1.1) wieko skrzyni / trumny
synonimy:
(1.1) pokrywa, dekiel, klapa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
zdrobn.  wieczko n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod red. A. Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 1154. ISBN 83-01-13111-X