werdykt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

werdykt (język polski)[edytuj]

werdykt (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvɛrdɨkt], AS[verdykt]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyrok, decyzja, orzeczenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. werdykcik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. verdict < łac. vere + dictumprawdziwie powiedziane[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło werdykt w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.