vinco

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vinco (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbiŋ.ko]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) (León) druciane kółko (zakładane na nosie świni)
(1.2) (León) kolczyk (w formie kółka)
odmiana:
(1) lm vincos
przykłady:
składnia:
(1.2) w lm
kolokacje:
synonimy:
(1.1) anilla, alambre
(1.2) pendiente
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. vincŭlum
uwagi:
źródła:

vinco (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) wygrywać, zwyciężyć
(1.2) podbić, pokonać
odmiana:
(1.1-2) vinco, vincere, vici, victum (koniugacja III)
przykłady:
(1.1) Veni, vidi, vici.Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) supero
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. victor m, victrix ż, victoria ż, victima ż
związki frazeologiczne:
in hoc signo vinces
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Juliusz Cezar

vinco (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: vincere

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) bot. (Salix viminalis) wierzba wiciowa
(2.2) wiklina, łozina
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: