vild

vild (język duński)

vilde (1.1) blomster

wymowa:

Dania: [ˈvilˀ]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dziki (żyjący lub występujący w naturalnych warunkach, nieudomowiony)

(1.2) dziki (nietknięty cywilizacją ani kulturą, w stanie pierwotnym)

(1.3) dziki (niekontrolowany, gwałtowny, żywiołowy, niepowstrzymany)

odmiana:

(1.1) vild, vildt, vilde; st. wyższy vildere; st. najwyższy vildest

przykłady:

(1.1) Den øde holm var kun beboet af vilde fugle og små firben. → Bezludną wysepkę zamieszkiwały jedynie dzikie ptaki i małe jaszczurki.

(1.1) En blomstrende eng med spredte farveklatter og vajende græsser med plads til insekter, sommerfugle og vilde blomster er en drøm for mange. → Kwitnąca łąka z rozsianymi plamami kolorów i falującymi trawami, z miejscem dla owadów, motyli i dzikich kwiatów, to marzenie dla wielu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) ustyrlig

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. vildt n

związki frazeologiczne:

etymologia:

stnord. villr

uwagi:

źródła:

vild (język szwedzki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dziki

odmiana:

(1.1) vild, vildt, vilda; st. wyższy vildare; st. najwyższy vildast

przykłady:

(1.1) Det finns många vilda djur i skogen. → W lesie jest dużo dzikich zwierząt.

składnia:

kolokacje:

(1.1) att bli vild → dziczeć • vildand, vildbasare, vilddjur, vildhjärna, vildkatt, vildmark, vildsint, vildsvin, vildvin

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. vilde

związki frazeologiczne:

i vild fart → z szaloną szybkością, w dzikim tempie • vilda barnungar → rozwydrzone (rozhukane) dzieciaki

etymologia:

uwagi:

źródła: