unicus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

unicus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jedyny, pojedynczy[1]
odmiana:
(1.1) ūnicus, ūnica, ūnicum (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „unicus” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.