tytel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tytel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɨtɛl], AS[tytel]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) w typografii: znak skrócenia wyrazu w rękopisach średniowiecznych[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) stawiać tytle
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) znak
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. titulus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło tytel w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Wiedza Powszechna, wyd. XVI, Warszawa 1989, str. 530. ISBN 83-214-0570-3.