ting
Wygląd
ting (język bislama)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
ting (język farerski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) polit. parlament[1]
- (1.2) sesja, posiedzenie, zgromadzenie[1]
- (1.3) spotkanie, zjazd[1]
- (1.4) rzecz, obiekt[1]
- (1.5) istota, stworzenie[1]
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga formy nieokreślone mianownik ting ting biernik ting ting celownik tingi tingum dopełniacz tings tinga formy określone mianownik tingið tingini biernik tingið tingini celownik tinginum tingunum dopełniacz tingsins tinganna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) løgting
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
ting (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1) en ting, tingen, ting, tingene lub en ting, tingen, ting, tinga
- przykłady:
- (1.1) De liker å kjøpe dyre ting. → Oni lubią kupować drogie rzeczy.
- (1.2) På skolen lærte jeg mange unyttige ting. → W szkole nauczyłem się wielu bezużytecznych rzeczy.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
ting (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
- [ting:] ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz, przedmiot[1]
- (1.2) rzecz, sprawa[1]
- (1.3) posiedzenie sądu okręgowego[1]
- (1.4) hist. w dawnej Skandynawii: zgromadzenie ludowe o charakterze ustawodawczym i sądowniczym[1]
- odmiana:
- (1.1-4) ett ting, tinget, tingen
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-2) sak
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 1154.