tęskny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tęskny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛ̃w̃sknɨ], AS[tũ̯skny], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pełen tęsknoty, nostalgii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ciepły, głęboki alt kobiecy śpiewa jakąś tęskną piosenkę po hiszpańsku[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) tęskny wzrok / głos • tęskne spojrzenie
synonimy:
(1.1) nostalgiczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tęsknota ż, tęsknotka ż, tęsknica ż, tęskność ż, tęskliwość ż, tęsknienie n, utęsknienie n
czas. tęsknić ndk., zatęsknić dk.
przysł. tęsknie, tęskno, tęskliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957, Narodowy Korpus Języka Polskiego.