szpicel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szpicel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. tajny agent, szpieg[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie idziemy przez dworzec, tam roi się od szpiclów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) agent, szpieg, wywiadowca, obserwator, donosiciel, środ. kapusta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szpiclowanie n, szpiclostwo n, szpiclówka ż
czas. szpiclować ndk.
przym. szpiclowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Spitzel
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szpicel w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szpicel w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.