szafir

szafir (język polski)

kryształ szafiru (1.1)

biżuteria z szafirami (1.2)

szafir (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈʃafʲir], AS: [šafʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. niebieska odmiana korundu; zob. też szafir w Wikipedii

(1.2) jubil. kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego

(1.3) książk. intensywny kolor ciemnoniebieski

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szafir	szafiry
dopełniacz	szafiru / szafira	szafirów
celownik	szafirowi	szafirom
biernik	szafir	szafiry
narzędnik	szafirem	szafirami
miejscownik	szafirze	szafirach
wołacz	szafirze	szafiry

przykłady:

(1.1) We framugach i na kamiennych stołach leżały drogie kamienie wszystkich barw: rubiny, topazy, szmaragdy, szafiry, diamenty, wreszcie perły wielkości orzechów, a nawet ptasich jaj.

składnia:

kolokacje:

(1.2) pierścionek z szafirem

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) korund

(1.2) kamień szlachetny

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zdrobn. szafirek

przym. szafirowy

przysł. szafirowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Saphir z łac. sappirus z gr. σάπφειρος z hebr. ספיר

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sapphire; (1.2) sapphire
• arabski: (1.1) ياقوت, صفير; (1.2) ياقوت, صفير
• baskijski: (1.1) zafiro; (1.2) zafiro
• białoruski: (1.2) сапфір m
• bułgarski: (1.1) сапфир m; (1.2) сапфир m
• czeski: (1.1) safír m
• duński: (1.1) safir w; (1.2) safir w; (1.3) safirblå (farve) w
• dzongkha: (1.1) ཨིན་དྲ་ནཱི་ལ
• esperanto: (1.1) safiro; (1.2) safiro
• estoński: (1.1) safiir
• francuski: (1.1) saphir m; (1.2) saphir m
• friulski: (1.1) zafîr m
• hiszpański: (1.1) zafiro m; (1.2) zafiro m
• kataloński: (1.1) safir m; (1.2) safir m
• niemiecki: (1.1) Saphir m; (1.2) Saphir m
• nowogrecki: (1.1) ζαφείρι n; (1.2) ζαφείρι n
• tybetański: (1.1) ཨིན་དྲ་ནཱི་ལ
• ukraiński: (1.1) сапфір m; (1.2) сапфір m
• włoski: (1.1) zaffiro m; (1.2) zaffiro m

źródła: