splin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

splin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[splʲĩn], AS[splʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. uczucie beznadziejności, przygnębienie, apatia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wzniosę toast, by twój splin zniknął wcześniej niż mój zapas win. (W. Waglewski: Dziób pingwina)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przygnębienie, chandra, dół
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. spleen[1], spolszczenie fonetyczne < łac. splen < gr. σπλήν (splḗn) → śledziona
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło splin w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.