spieszność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spieszność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest spieszne; cecha tych, którzy spieszni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) spieszność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pośpiech m, spieszenie n, pospieszenie n, przyspieszenie n, przyspieszanie n, pospieszny mrz
czas. śpieszyć, spieszyć ndk., pospieszyć dk., przyspieszyć dk., przyspieszać ndk.
przym. spieszny, pospieszny
przysł. spiesznie, pospiesznie, śpiesznie, spieszno
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. spieszny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: