sommer

sommer (język duński)

sommer (1.1) i Danmark

wymowa:

Dania: [ˈsɔmɔ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) lato

odmiana:

(1.1) en sommer, sommeren, somre, somrene

przykłady:

(1.1) Sidste sommer tog ca. 130.000 danskere på ferie i Tyrkiet. → Ostatniego lata ok. 130.000 Duńczyków pojechało na wakacje do Turcji.

(1.1) Skagensmalerne (er) en række skandinaviske malere, der i sommeren 1879 og især i 1880'erne blev tiltrukket af Skagens stærke sommerlys, særegne farver og storladne natur. → „Malarze ze Skagen” to grupa skandynawskich malarzy, których latem 1879 roku, a zwłaszcza w latach 80. XIX wieku, przyciągnęły do Skagen silne letnie światło, niepowtarzalne barwy i majestatyczna natura.

składnia:

kolokacje:

(1.1) sommerferie → wakacje letnie

synonimy:

antonimy:

(1.1) vinter

hiperonimy:

(1.1) årstid

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. sommerlig, sommeragtig

związki frazeologiczne:

flyvende sommer → babie lato

etymologia:

stnord. sumar

uwagi:

zobacz też: forår • sommer • efterår • vinter

źródła:

sommer (język francuski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik

(1.1) wezwać, wzywać

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sommer (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lato

odmiana:

(1.1) en sommer, sommeren, sommere, sommerne lub en sommer, sommeren, somre(r), somrene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) vinter

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: