Duńczyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: duńczyk

Duńczyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk], AS[dũĩ ̯ṇčyk], zjawiska fonetyczne: nazal.rozs. artyk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ostatniego lata setki tysięcy Duńczyków pojechało na wakacje do Turcji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Skandynaw
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dania, duńskość ż, duńczyk m, duński m, duńszczyzna ż
forma żeńska Dunka ż
przym. duński
przysł. duńsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
forma Dun jest niepoprawna!
tłumaczenia:
źródła:
Hasło Dlaczego Dania, ale: Duńczycy? w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.