skrajność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skrajność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co skrajne
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) skrajność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skraj m, skrajnia ż, skrajnik m
przym. skrajny
przysł. skrajnie
związki frazeologiczne:
popadać ze skrajności w skrajność
etymologia:
(1.1) pol. skrajny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: