Przejdź do zawartości

skandaliczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

skandaliczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skandaliczne; cecha tych, którzy skandaliczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) skandaliczność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. skandaliczny
przysł. skandalicznie
rzecz. skandalista mos, skandalistka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. skandaliczny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: