siedzący

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siedzący (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który wymaga siedzenia
(1.2) służący do siedzenia

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) ims. od siedzieć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) praca siedząca
(1.2) miejsce siedzące
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siedzenie n, siedzisko n, siadanie n, siad mrz, siądnięcie n
czas. siedzieć, siąść, siadać
przysł. siedząco
wykrz. siad
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: