siąść

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siąść (język polski)[edytuj]

mężczyzna siadł (1.1)
motyl siadł (1.2) na stole
wymowa:
IPA[ɕɔ̃w̃ɕʨ̑], AS[śõũ̯ść], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. siadać)

(1.1) zająć miejsce do siedzenia, przyjąć pozycję siedzącą
(1.2) o ptaku, motylu itp. zakończyć lot i zatrzymać się na czymś
(1.3) pot. o samolocie wylądować
(1.4) pot. zepsuć się
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siedziba ż, siedzenie n, siedzonko n, siedzisko n, siadanie n, siądnięcie n, siad mrz
czas. siadać ndk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-4) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: siadać
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło siąść w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.